بازار والنسيا Valencia,Spain Market

اين بازار در سال 1913 توسط فرانسيسكو مورا ، معمار و استاد مدرنيسم طراحي شده و همچون كار ديگر وي در ايستگاه سن پنكراس در اينجا هم نماهاي آجري تزيين شده ، طاق و قوس مرتفعي از آهن و شيشه را در بر مي گيرند.اما تضاد بين هنر و مهندسي ، تزيين و كارامد بودن اينجا نمايان تر است. در غرب بنا طاق بزرگي است كه فضايي با سه گنبد بالاي ورودي آن قرار دارد كه با سراميك و كاشي هاي منقوش تزيين شده است . در انتهاي شرقي ان قوسي به سبك گائودي از آجر طرح دار با پنجره اي در نيمه ي بالايي آن ساخته شده . كيوسك هاي گل فروشي با سايبانهاي شيشه اي چتري داخل و بيرون ديده مي شوند.




ارتباط دهنده اين عناصر مدرن ، قرون وسطايي و مراكشي يك طاق قوسي آهني ساده و خوش تركيب است با ستون هاي كم تزيين باريك كه تكيه گاه خرپا هاي بالاي صحن بلند و روشن آن است. راهرو ها با سقف شيب دار پوشانده شده اند. با وجود موقعيت مكاني مناسب و همسايگي با مجموعه هاي آپارتماني شيك متعلق به همان دوره ، اين بازار در سال 1985 بسته شد و روبه ويراني گذاشت. شهردار والنسيا با تلاش بسياري براي حفظ ميراث گذشته والنسيا بازسازي آن را آغاز كرد . يك پاركينگ زيرزميني سه طبقه براي ساكنان و بازديد كنندگان و پاركينگ ديگري براي فروشگاه ها ساخته شد كه هم در امدزا است و هم مانع از ازدحام خيابان هاي اطراف و منتهي به بازار .



پي بازار سنگ لاشه روي خاك آيروفتي است كه كاملاً ته نشين شده ، كلاهكهاي شمع ها براي انتقال بار عمودي به پي شناور از فولاد و بتن ساخته شدند و براي حفاظت از زيرزمين تازه گود برداري شده در برابر نشت آب ، يك ديوار محكم ساخته شده است. اجزاي آهني زنگ زده به دقت جدا شده و جايگزين شده اند. و كاشيها و آجر ها هم با دقت زياد بازسازي شده اند. در تابستاد 2001 از 5 دفتر معماري دعوت شد تا براي احياي بازار ايده بدهند. طرح دفتر بورگس دنس در لندن به دليل نگرش ميني ماليستي آن انتخاب شد. اين طرح طبقه اول بازار را به عنوان ميدانگاه عمومي در نظر گرفته و بيشتر ساخت و ساز جديد را در طبقه ي پايين متمركز كرده است.



بورگس براي خلق فضاي دلچسب براي ميدانگاه ، آنها كف را با سنگ آهك پوشاندند و آن را تا آن سوي سقف هاي جانبي و تا حصار كه تركيبي از نرده هاي آهني و سنگ است ادامه داند. هشت برده ي سبز از بامبو در جا گلدانهايي از سنگ آهك در مقابل سكو هاي پيرامون كه پشت آن ها شيشه است قرار گرفته اند تا در براب باد محفوظ باشند و همچنين دريچه هاي تهويه اضطراري طبقات پايين را پنهان مي كند.
 


قسمت هاي آهني دوباره به رنگ قدمي سبز پسته اي در آمده اند و در هر طرف صحن سه غرفه مكعب شكل 47 متري با ارتفاع 4 متر قرار دارند كه مغازه ها و پله هاي فرار و چند كافه كه ميز هاي آن در بيرون قرار گرفته اند دوره آن ها قرار دارند. پوشش آن ها پنلهاي شيشه ي سفيد است كه به كف بتني مهار شده و در بالا به يك صفحه ي سازه اي ضد زنگ عايق به هم متصل شده اند و نور آن ها از ميان شيشه هاي ريختگي مات و از چراغ هايي كه پشت پوشش سقف پنهان شده اند تامين مي شود. در نور روز اين غرفه ها همچون حباب هاي صابون بي جسم به نظر مي رسند و شب ها چون فانوس زير نور ملايم طاق قوسي مي درخشند.نور پردازي با نصب چراغهايي بالاي سرستون ها و نور افكنهايي روي نماي بيروني انجام شده است. پله هاي برقي از مركز محوطه ي اصلي پايين مي روند كه انجا آبشاري به ارتفاع 8 متر به آب نمايي مي ريز و با باد ملايمي هوا را هم خنك مي كند. در اين بخش كه شامل مغازه هايي با شيشه كاريهاي زيباست . يك رستوران در آخرين بخش غربي و دو غرفه ي نيم دايره با نماي سنگ دور ستونهاي ورودي شرقي وجود دارد.